Voortschrijdende Inzichten

Verrassende onderwerpen | Nieuwe invalshoeken

Altijd vakantie

'Een vredige nieuwe wereld: zal die ooit komen?' Wij weten het niet zeker; wij denken van niet. Maar ja, wij zijn maar eenvoudige tijdschriftenvolschrijvers. Maar er zijn mensen die het wel weten. En weten wij wie we zijn? Misschien wel. Maar dat blijkt ook weer niet goed te zijn. Een kort bericht over verwarrende mededelingen die we ontvingen.

Een brochure van de Jehova's Getuigen was weer eens ons deel. Lange tijd waren we in de ban van de prachtige afbeelding: een fraai landschap dat louter rust en liefde beoogt uit te stralen. Het kind dat een leeuwenjong op schoot heeft. De wolf die gemoedelijk naast het schaap ligt. De boodschap is duidelijk: in het geloof is dit mogelijk. De tekst helpt ons: 'De huidige realiteit is oorlog, misdaad, honger, ziekte en ouderdom – om maar enkele dingen te noemen.' In dergelijke publicaties kan het natuurlijk nooit erg genoeg, alhoewel de toevoeging 'enkele dingen' ons wel aan het denken zette. Daarna volgt een uitbundige selectie bijbelcitaten. Deze leiden er alle toe dat we ooit het paradijs op aarde mogen verwachten. Het beeld dat nu nog een illusie lijkt, zal dan werkelijkheid worden. Wel zijn er een aantal 'vereisten'. En wat zijn dan die vereisten? We zullen het nooit weten. De brochure verwijst ons naar de Tenach en doet er verder het zwijgen toe. Mogelijk moeten we de Jehova's Getuigen vragen naar de 'vereisten'?

Een vredige nieuwe wereld

We ontvingen nog een brochure: van de Onafhankelijke Baptisten Gemeente Midden-Nederland. Hielden de Jehova's getuigen ons de belofte van een paradijselijke toekomst voor, de baptisten pakken het heel anders aan. Onder de kop 'Uw zonde' krijgen we de vraag 'Wie ben ik?' voorgeschoteld. Het antwoord hoeven we niet zelf te bedenken, want dat staat er al: 'Een verloren zondaar!' Dat is weinig bemoedigend. En ook de illustratie laat weinig te raden over. Het is duidelijk dat slechts weinigen de, volgens de baptisten, juiste weg zullen gaan (of kunnen of mogen gaan?). Het merendeel van de mensen is duidelijk niet te redden. Zou het ook zo mogen: misschien is het leven wel een pad dat wij als mens en als mensheid te gaan hebben daarbij geleid door innerlijke wijsheid en niet door religieuze autoriteiten. Maar ja, wie zijn wij? Wij zijn maar eenvoudige tijdschriftenvolschrijvers. Voor ons is het altijd vakantie!

Welke weg zult u nemen=