Voortschrijdende Inzichten

Verrassende onderwerpen | Nieuwe invalshoeken

Wat is er verder nog te melden?

Aanvulling 28 mei 2014: navraag bij de Kamer van Koophandel > Onderneming is per augustus 2012 opgeheven.

De kosten van het onderzoek bedragen tot nu toe €2,65.

Tekenen van verval

Update 23 december 2016. Naar wij pas onlangs ontdekten is in aflevering 15, maart 2016, van de Utrechtse Boekhouder (een bald dat sowieso uw aandacht waard is) een lang en leuk artikel over de geschiedenis van het pand Korte Jansstraat verschenen. Het artikel is ook geplaatst op de website van de Binnenstadskrant .

Update 4 februari 2015. In de Binnenstadskrant (opnieuw) een artikeltje over dit pand onder de titel 'Oude Boekhandel in diepe slaap'. Hierin wordt ook Virginie Driessen, de dochter [zie onder], opgevoerd. Er schijnt van alles aan de hand te zijn, maar de winkel is nog steeds even doods als altijd. Binnenstadskrant, september 2014.

Update 21 september 2014. Bij ons periodieke bezoek bleek dat de voordeur een kleine wiziging had ondergaan. Een aantal pamfletten op de ruit was verwijderd (of eraf gevallen) en een nieuw nummer 2 was aangebracht. Verder bleek bij gluren in de brievenbus dat er geen post meer lag. Dat was vroeger wel anders.

Korte Jansstraat 2, UtrechtIn Utrecht staat aan de Korte Jansstraat 2 een kapitaal pand. Men vindt daar een drie verdiepingen tellend huis. Het genoot vele decennia enig aanzien, omdat hier antiquariaat Meyer jr. was gevestigd. De eigenaar was een oude man die er niet meer zo junior uitzag. Misschien dat hij ooit zijn vader, Meyer sr. was opgevolgd, en het jr. erbij heeft gekregen om verwarring te voorkomen.

Later is gebleken dat het waarschijnlijk helemaal niet om Meyer jr. ging. Volgens gegevens van de Kamer van koophandel was de laatste eigenaar Felix Louis Driessen. Deze is in oktober 1999 overleden. Hoe dan ook: Meyer jr. alias Driessen zetelde in zijn winkel op de begane grond. Alleen de binnenkomst was al een ervaring op zich. Was men de voordeur gepasseerd dan betrad men een halfduister waar nauwelijks nog beweegruimte was te vinden zo afgeladen was het met boeken. Waren de ogen eenmaal gewend aan de nieuwe omstandigheden dan werd men de eigenaar gewaar die achter een soort bureau tegen de achterwand was gezeten. Hij hield streng toezicht; tassn mochten niet mee naar boven.

Via een smal trapje aan de achterzijde kon een soort omloop worden bereikt maar ook was er de mogelijkheid om hogere verdiepingen te bereiken. Het gemeenschappelijk echter was dat 1) er overal boeken (en ook tijdschriften) lagen tot in alle uithoeken en kleinste ruimtes toe metershoog opgetast en 2) dat de rubricering die er scheen te zijn niet al te letterlijk moest worden genomen. Op de hoogste verdieping bevonden zich in de schaarse ruimte een paar door en door versleten fauteuils. Hier was het, voor wie de ambiance van oud papier en chaos kon waarderen, aangenaam toeven. Het was ook duidelijk dat de brandweer hier nooit voor inspectie was geweest of, als de brandweer er al was geweest, de uitgevaardigde voorschriften achteloos ter zijde waren gelegd.

 

 

ZoenenboekjeMaar helaas, de oude heer overleed in 1999 en na enige tijd was er een aanzienlijk jongere dame (dochter?) die de scepter zwaaide. Het antiquariaat heette nu 'voorheen H.W. Meyer jr.'. Aan het interieur was echter niets veranderd. Wel kwamen er zaken bij zoals leuke, moderne uitingen als T-shirts met vrolijke opschriften en een bonnenboek voor uit te delen kussen. Het heeft alles niet lang geduurd; opeens was het antiquariaat weer dicht.

En dat is het nog steeds. Maar verder is er niets gebeurd. We gaan er met enige regelmaat langs. De boeken liggen er nog steeds. Er wordt nog post in de brievenbus gestopt en de uitgestalde boeken in de etalages liggen te vergelen en te verkrommen. Navraag bij gemeentelijke instanties heeft niets opgeleverd. Desgevraagd verklaarde een medewerkers van de gemeente Utecht in juni 2012: 'Op grond van de Monumentenwet of de Monumentenverordening is het niet mogelijk een eigenaar zondermeer te dwingen een pand te gebruiken of in redelijke staat teonderhouden. Pas op het moment dat er risico voor derden begint te ontstaan of juridisch onomstotelijk is aan te tonen dat door het verval de monumentwaarde ernstig wordt aangetast kan de gemeente formele actie ondernemen.'

NaambordjeWe deden navraag bij de Kamer van Koophandel. Daar stond de zaak ingeschreven als 'Oude Boekhandel voorheen H.W. Meyer jr'. Verder bleek de zaak al in 1913 te zijn ingeschreven (door Meyer sr.?). En de al genoemde Felix Louis Driessen dreef de onderneming sinds 1946. Uiteindelijk is de ondernemng in augustus 2012 uit het handelsrgeister uitgeschreven wegens 'opheffing van de onderneming'.

De boeken wachten op de dingen die komen gaan. En intussen vertoont het geheel steeds meer tekenen van verregaand verval.

Lees ook het artikel in de Binnenstadkrant

Korte Jansstraat 2, Utrecht, 1961 Korte Jansstraat 2, Utrecht, 1989

In 1961 (links) en 1989 (rechts)

Korte Jansstraat 2, Utrecht, 2005 Korte Jansstraat 2, Utrecht, 2012

In 2005 (links) en 2012 (rechts)

Etalage Korte Jansstraat 2, Utrecht, 2005

Etalage Korte Jansstraat 2, Utrecht, 2012

De etalage in 2005 (boven) en in 2012 (onder).

Voordeur spetember 2104

De voordeur in september 2014

[In verkorte vorm in juni 2012 verschenen in Voortschrijdende Inzichten 22bis]