Voortschrijdende Inzichten

Verrassende onderwerpen | Nieuwe invalshoeken

Zwarte panters: inleiding

Nee, we hebben het niet over dieren, maar over keepers, doelmannen dus en wel bij het voetbal. De bekendste 'zwarte panter' in deze categorie is ongetwijfeld Frans de Munck (1922-2010). Maar de eerste - en volgens sommigen enige en echte 'zwarte panter' - is echter Wim Landman. En aardig ook: bij deze beide zwarte panters heeft geld een, volgens eigen zeggen ongewenste, rol in hun carrière gespeeld. Maar er was nog een derde, minder bekende, 'zwarte panter': de Antilliaan Ergilio Hato. Beelden uit een tijd dat, net zoals nu, voetballers de status van filmsterren konden hebben.

Een bijzondere datum: 12 maart 1953. Op die datum speelde een gelegenheidselftal van Nederlandse profvoetballers in Parijs in het Parc des Princes een interlandwedstrijd tegen Frankrijk. Tot ieders verbazing wonnen de Nederlanders met 2-1. Opmerkelijk was dat alle spelers van het Nederlandse elftal in het buitenland speelden, want profvoetbal bestond nog niet in Nederland. Goede spelers hadden tegen betaling al voor de Tweede Wereldoorlog hun heil in het buitenland gezocht. Na de oorlog nam dit verschijnsel nog in omvang toe. Spelen in het buitenland betekent echter wel dat de Nederlanders in buitenlandse (betaalde) dienst niet meer in het nationale elftal mochten uitkomen. In Nederland werden de 'buitenlanders' als 'verraders' gezien. De gevolgen lieten zich raden. De beste spelers zaten in het buitenland en het Nederlands elftal stelde niet veel meer voor. Zelfs zo weinig dat de KNVB het niet verantwoord achtte om mee te doen aan de kwalificatiewedstrijden voor het wereldkampioenschap in 1950 en 1954. Zo verloor Nederland in de jaren 1950-1954 de meeste interlandwedstrijden, wat een commentator deed verzuchten dat Nederland de 'zieke man van Europa' was geworden. Nederland was zo diep gezonken dat, volgens een cynicus uit die tijd, met Luxemburg werd gestreden om het predikaat de 'zwakste van Europa'.

Lees meer over de zwarte panters:

Frans de Munck

Wim Landman

Ergilio Hato

Nederlands elftal, Parijs, 1953
Het Nederlandse elftal van professionals dat in 1953 van Frankrijk won. Bovenste rij van links naar rechts: Gerrit Vreeken (Nantes), Rinus Schaap (Racing Club de Paris), Cor van der Hart (Lille), Frans de Munck (1. FC Köln), Joop de Kubber (Bordeaux), Arie de Vroet (Rouen) gelegenheidstrainer Edmond Delfourt.
Onderste rij van links naar rechts: Bram Appel (Stade de Reims), Kees Rijvers (St. Etienne), Jan van Geen (Nantes), Theo Timmermans (Nimes), Bertus de Harder (Bordeaux). Reserves (niet op de foto): van Lent (Lens) en Fred Rohrig (Roubaix).

Bron foto: Martin Bremer, Nederlandse sportsuccessen, Leeuwenzegelmargarine, 1954.

Hieronder beelden uit het Polygoonjournaal over de wedstrijd van 12 maart 1953.

Interlandwedstrijden 1950-1954

België-Nederland 2-0
Zweden-Nederland 4-1
Finland-Nederland 4-1
Zwitserland-Nederland 7-5
België-Nederland 7-2
Frankrijk-Nederland 5-2
Nederland-België 5-4
Nederland-Noorwegen 2 -3
Nederland-Finland 4-4
Nederland-België 6-7
België-Nederland 4-2
Nederland-Zweden 0-0
Nederland- Brazilië 1-5
Denemarken-Nederland 3-2
België-Nederland 2-1
Engeland*-Nederland 2-2
Nederland-Denemarken 1-2
Nederland-Zwitserland 1-2
Nederland-België 0-2
Noorwegen-Nederland 4-0
Nederland-België 1-0
Nederland-Engeland* 1-0
België-Nederland 4-0
Zweden-Nederland 6-1

*Amateurs
Gegevens van Voetbalstats