Voortschrijdende Inzichten

Verrassende onderwerpen | Nieuwe invalshoeken

Amnesty International
over de doodstraf

Doodstraf

De doodstraf wordt over het algemeen beschouwd als de ultieme straf. Erger kan niet, want dood is dood. De doodstraf zal wel zo oud zijn als mensheid. De bijbel levert de nodige voorbeelden. In de loop van de tijd zijn er vele methoden bedacht om het leven van de mens al of niet justitieel te beƫindigen. Er is echter wel een ontwikkeling dat de doodstraf steeds meer aan populariteit verliest. Niettemin klint in onrustige of onzekere tijden altijd weer luid de roep om de doodstraf als panacee voor alle kwalen.

Dood: maar hoe?

In de loop van de geschiedenis zijn vele manieren bedacht om de doodstraf uit te voeren. De bijbel gaat ons hierin voor. Het begon al vroeg, want Genisis 4:8 meldt: 'Kaïn zei tegen zijn broer:"Laten we het veld in gaan. Toen ze daar waren, viel hij zijn broer aan en sloeg hem dood" '. En in Jozua 10:26: 'En met die woorden sloeg Jozua de vijf koningen dood'. In de bijbel leren we ook al snel dat stenigen een gebruikelijke vorm van doodstraf is. Numeri 15:36: 'Toen brachten ze hem met zijn allen buiten het kamp, en daar doodden ze hem door hem te stenigen, ...'. Doodslaan, stenigen, met zwaarden doorboren, ophangen, kruisigen: in de bijbel komt het allemaal al voor. Toch zijn nog maar enkele voorbeelden uit het brede scala van doodstraffen. Onthoofding, electrocutie, ophanging, het vuurpeleton, de gaskamer en de dodelijke injectie zijn in de moderne tijd de gebruikelijkste methodes. Daarnaast zijn er echter in de loop van de tijden ook allerlei andere methodes geweest (of worden incidenteel nog steeds toegepast).

Zo kon (kan?) het ook

In India werd de olifant gebruikt om het hoofd van een veroordeelde misdadiger te verpletteren. De olifanten werden hiervoor speciaal getraind met kokosnoten die ze met een poot moesten kraken. Wie dit ongeloofwaardig vindt, bekijke slechts de overgeleverde gravure. Nog in de negentiende eeuw gebeurden executies soms op deze manier.
In China was tot in het begin van de twintigste eeuw de Ling-Chi-methode in gebruik. Hierbij was het slachtoffer stevig vastgebonden aan een paal. Vervolgens werden het slachtoffer op vele plaatsen gekerfd. Het slachtoffer stierf een langzame en pijnlijke dood door geleidelijk bloedverlies.

Lang daarvoor hadden de oude Grieken de bronzen stier bedacht. Het ging om een kunstig gemaakt, meer dan levensgroot beeld van een stier. De stier was hol, zodat er mensen in konden worden opgesloten. De straf bestond erin dat de stier verhit werd - met de mensen erin -, zodat de toestand binnenin al snel ondraaglijk werd. Naar verluid ging de materling gepaard met veel geschreeuw; hetgeen volgens de ontwerper Perillos van Athene eens te meer de bruikbaarheid van de methode aantoonde.

De Zweden bedachten in de middeleeuwen de Grot van de Rozen. Ter dood veroordeelden werden in een afgesloten, donkere grot opgesloten, waarin zich ook allerhande giftige beesten en ander ongedierte bevonden. Het was slechts een kwestie van tijd, voordat de ongelukkigen het slachtoffer werden van een of ander gifig beest.

De Spanjaarden introduceerden in de zeventiende eeuw ook een aardig werktuig: de Spaanse ezel. Hoe onschuldig de naam ook mag klinken, het apparaat was efficiĆ«nt, dodelijk en zorgde voor veel kijkplezier bij de omstanders. De Spaanse ezel was een eenvoudig houten apparaat dat in essentie uit niets anders bestond als een v-vormige houten balk met een scherpe snede. Degene die de straf moest ondergaan, werd (naakt) geplaatst op de scherpe kant van de balk. De benen werden vervolgens belast met gewichten. Hierdoor werden de veroordeelden langzaam in tweeën gespleten.

Een in vroeger tijden veel toegepaste methode om mensen ter dood te brengen was de kruisiging. Bij kruisiging zal menigeen onmiddellijk denken aan de kruisiging van Jezus Christus in 33 na Christus. Hoewel er te discussiëren valt over de historische werkelijkheid van Jezus Christus en zijn dood in het jaar 33, is het wel een feit dat in deze tijd kruisiging een populaire methode was om veroordeelden te doden. Zo zou bijvoorbeeld ruim honderd jaar eerder volgens overlevering de opstand van de ontsnapte galdiator Spartacus met zijn leger gladiatoren na hun nederlaag geleid hebben tot honderden gekruisigde opstandelingen langs de Via Appia in Rome. De kruisiging werd in het Romeinse Rijk in het jaar 337 afgeschaft door de eerste christelijke keizer Constantijn de Grote. Japan paste de kruisiging overigens nog tot in de negentiende eeuw nog toe.

Lees verder:

Menselijk vernunft kent geen grenzen

Naar een humane doodstraf

Geen doodstraf (meer)

Doodstraf met een olifant

Gravure van een executie met behulp van een olifant. Het voorval dateert van 1868.

Kruisiging van Jezus

Miguel Angel, Kruisiging van Christus, 1540.