Voortschrijdende Inzichten

Verrassende onderwerpen | Nieuwe invalshoeken

Praag revisited

Een toerist is iemand die voor zijn plezier reist, die het reizen als het ware als sport beoefent. Maar dan wel als een sport waaraan geen ongemakkelijke zaken verbonden mogen zijn. Zo'n ongemakkelijke zaak was vroeger het ijzeren gordijn. Veel toeristen vonden dat een dermate groot en daarmee onoverkomelijk bezwaar dat voor hen Oostbloklanden als bestemming niet aan de orde waren. Maar hebben ze dan wat gemist?

Wie voor de val van het ijzeren gordijn naar een Oostblokland wilde, moest wel een vaste overtuiging hebben. De toerist moet ongemakken doorstaan als duurbetaalde visa, die bovendien slechts met veel geduld verkregen konden worden. En dan ook nog de verplichte uitgaven per dag, die vooruit in lokale (en verder waardeloze) valuta omgewisseld moest worden. De lange wachttijden aan de grens, waarbij gepaste nederigheid nog de beste manier was om binnen drie uur door te kunnen rijden. Men kan zich dan wel er iets bij voorstellen als iemand zegt dat hij liever een andere bestemming kiest.

Wie het dan eenmaal gelukt was om het land in kwestie te betreden, was zeker nog niet van de moeilijkheden af. Een appartement of een vakantiehuisje huren was er in sommige landen niet bij. Uiteraard moest de westerse toerist in dure hotels ondergebracht worden. Deze hotels, veelal bouwwerken in een megalomane, stalinistische stijl, paarden een hoge prijs aan een lage kwaliteit en ontbrekende service. De enige luxe en kwaliteit die kon worden aangetroffen, was te vinden in de folders van dergelijke hotels. Deze folders waren gesierd met dames van grote lieftalligheid, tafels overvloedig voorzien van voedsel en kleurige en vrolijke stadstaferelen.

Musea, boeken en kroegen