Voortschrijdende Inzichten

Verrassende onderwerpen | Nieuwe invalshoeken

 

De naam stikstof

Wetenschappers in de achttiende eeuw vermoedden al dat lucht ten minste twee gassen bevatte. Eén van de gassen hield verbranding (en leven) in stand; de andere was hiertoe niet in staat. Aan het eind van de achttiende eeuw voerden wetenschappers experimenten uit met lucht waar geen zuurstof meer in zat, zij noemden dat destijds verbrande of geflostigiseerde lucht. Rutherford poneerde in 1772 het begrip 'noxious air', nu zouden we stikstof zeggen. De Fransman Lavoisier suggereerde enige jaren later dat het gas van Rutherford een element moest zijn. Hij stelde voor om het 'azote' te noemen. De naam 'azote' is afgeleid van het Griekse α een privatum dat zoveel betekent als het tegenovergestelde van, en ζώω, leven. Niet iedereen was hiermee tevreden. Het was Chaptal die met de naam 'nitrogène' kwam. Uiteindelijk zouden zowel azote en nitrogène en afleidingen daarvan overleven. Veel talen kennen een woord dat afgeleid is van stikken om aan te geven dat een mens stikt in lucht zonder zuurstof. Zo heet het gas in het Nederlands stikstof, in het Duits Stickstoff.