Voortschrijdende Inzichten

Verrassende onderwerpen | Nieuwe invalshoeken

Lucie Liesbeth en Daphne

Lucie Liesbeth en Daphne

Moderne tijden

Als een merkwaardige nabrander verschijnt dan in 1975 nog een vierde deel in de reeks: Lucie Liesbeth en Daphne. Het boek wordt gepresenteerd als het vierde deel in de 'vermaarde' cyclus. Van Keulen kon niet nalaten om ook nu weer een aformisme van Lichtenberg in het boek op te nemen: 'Ein Buch ist ein Spiegel, wenn eien Affe hineinseht, so kann kein Apostel herausgucken'. 'Lees smakelijk: lees Aalberse' is nu het motto van Van Keulen. En wat staat de lezer in dit vierde deel te wachten? Volgens de achterflap 'lesbische spelletjes en vrijpartijen' van twee 'spontane meisjes' die bovendien 'zó smakelijk zijn beschreven dat deze roman voor veel mensen een openbaring zal zijn'. Dat laatste kan echter betwijfeld worden, want het is dan al de tijd van de ongegeneerde en vrij verkrijgbare harde porno.

Dezelfde Hoge Raad die in 1965 het derde Bob en Daphne boek als pornografie had betiteld, had namelijk slechts vijf jaar later een heel ander geluid over pornografie laten horen. In 1971 werd de strafbaarheid van 'geschriften en afbeeldingen aanstotelijk voor de eerbaarheid' opgeheven. En zo waren de sluisdeuren opengezet. De afbeelding en beschrijving van seksuele handelingen was niet langer het domein van de overheid en het strafrecht. Mensen maakten voortaan zelf wel uit wat goed of slecht was; ook was het de bedoeling van 'vieze blaadjes' om alleen maar de lezer seksueel op te winden. Zo was de wereld in minder dan 10 jaar volledig gekanteld. Bovendien werd nu geen onderscheid meer gemaakt tussen soorten verschillende porno. Het leek wel of alles kon of moest kunnen. Het was bijvoorbeeld de uitgever van seksbladen Joop Wilhelmus die ongestoord in het pornoblad Chick kon betogen dat seks met kinderen een normaal onderdeel van de 'seksuele bevrijding' vormde. Hij bedoelde daarmee ook zijn eigen kinderen, zoals later zou blijken. [Eind jaren tachtig werd Wilhelmus aangeklaagd voor verkrachting van zijn dochters. In 1992 volgde een veroordeling en werd hij tot vier jaar hechtenis veroordeeld] Ook de NVSH stond overigens in deze tijd niet afwijzend tegenover seks met kinderen, de pedofilie.

Later is er weer een kentering in het denken over pedofilie gekomen. Seks met kinderen wordt niet (meer) getolereerd om de simpele reden dat zoiets kinderen schaadt. We kunnen hierin een bevestiging zien van het aloude adagium van de filosoof Mills. Deze 19de eeuwse Engelse filosoof stelde in zijn boek On Liberty dat het doel van wetgeving is om mensen ervan te weerhouden om elkaar schade te berokkenen. Bijgevolg zijn misdaden waarbij niemand klaagt, waarbij geen slachtoffers vallen, geen misdaden. Dus wie wil gokken, drinken of hoereren moet dat zelf weten zo lang hij of zij daarmee een ander geen schade toebrengt en het allemaal met wederzijds goedkeuren gebeurt. Pedofilie valt hier niet onder, omdat het een ander wel schade toebrengt (en dus bij wet strafbaar en verboden zou moeten zijn). Bovendien is het de vraag is hier sprake is van wederzijdse toestemming op een gelijkwaardige wijze. Toch blijven de boeken van Bob en Daphne tot op de dag van vandaag voor sommige groepen een merkwaardige aantrekkingskracht houden. Zo staat op de website van de vereniging Martijn, de vereniging die 'zich beijvert voor ouderen-kinderenrelaties' (www.martijn.org. Na een finaal verbod door de Hoge Raad sinds 2014 discontinued) een artikel over het eerste Bob en Daphne boek. Hierin komt de volgende zinsnede voor: 'Het boek Bob en Daphne, een prille liefde is nog steeds een aanrader voor pedo's die zich voornamelijk tot meisjes aangetrokken voelen. Maar het deel over de jeugd van Bob zal ook de jongetjes-pedo's aanspreken.' Dat zouden we zelf toch niet hebben bedacht.

 

Wat is pornografie eigenlijk?

Omslag van 'Wat is pornografie?'Pornografie is de beschrijving of afbeelding van menselijk seksueel gedrag veelal met het doel om seksuele opwinding te creëren. De serieuze literatuur is eenduidig over het onderwerp: pornografie is zo oud als de mensheid. Soms was het verboden, soms niet, maar het is altijd aanwezig geweest, onderdrukt of niet. In 1961 verscheen in Nederland de vertaling van het van oorsprong Engelstalige werk van het seksuologenechtpaar Kronhausen. Het boekje, met als titel Wat is pornografie? Eros en de vrijheid van drukpers bracht ook heel wat opwinding teweeg. Er stonden namelijk weliswaar gekuiste, maar toch, citaten uit pornografische werken in. Het boek werd overigens wel goed verkocht: 55.000 exemplaren in drie jaar.